140731. Yok olmayı anlamak

Kapılar açık, kapılar kapalı. İhtimal hesaplarına yenilmişken bile, en büyük korku, kapının ardında duran Ben’in açığa çıkmasıyken, kapıyı çalmak kolay değil. Senin kalbinde, seninle birlikte her yere giderken nasıl yok olabilirim? Kapılar karşımda, kapılar yok. Dokunmamış, sık, gergin lastik ipler ve sınırlandırılmış gözyüzü. Bu deri artık benim değil. Şu anda sen, beni ilk gördüğün anı... Continue Reading →

Advertisements

140722. Masadaki kedi

Alışkanlıklarımıza daha sıkı bağlanmakla, her gün daha sert ve yıkılmaz olmakla sınırlandırılmış değişme hali. İnsanın betonlaşma hali. Ve grileşiyoruz, evet. Farkına vardığımızdaysa gözlerimizi kocaman açıp uyum sağlayabileceğimiz bir renk arıyoruz etrafımızda. Bulursak ne ala, elbet bir gün kendi rengimize de kavuşuruz. Ya bulamazsak? Beton kenarlarında yoğun nemden oluşmuş yosun gibi- Sarıp sarmaladığımız dev bir taş,... Continue Reading →

Powered by WordPress.com.

Up ↑